zondag 14 april 2013
woensdag 3 april 2013
Turkije - de eerste 1000 km
Sinds mijn vertrek uit Istanbul heb ik de gastvrijheid van de Turken mogen ervaren.
Op 18 maart richting de Zwarte Zee gefietst. Door enige onduidelijkheid toch mooi het F1 circuit te hebben gezien. Uiteindelijk een aantal maal langs de Zwarte Zee mijn tent opgezet.
In Eregli het binnenland in gefietst. En dat betekend klimmen. Na een herder gesproken te hebben, bood hij aan te slapen tussen twee stallen. Enige twijfel en gelukkig ruimte om de tent op te zetten. Goed plan, want 's nachts noodweer en in de ochtend ligt er sneeuw op de toppen.
Na enig klimwerk gaat het harder sneeuwen. Gelukkig kom ik door een dorp waar enige activiteit is. Opwarmen met thee. Nadien de sneeuwschuiver volgen om boven te geraken. In Devrek aangekomen opdrogen in een hotel en wat lezen.
Na wat etappes verder in de plaats Arac kennis gemaakt met de Turkse modder. Deze is hardnekkig, 2 meter duwen en trekken en de fiets slaat vast. Met mijn handen de modder verwijderen en weer een herhaling. Na weer op de weg geraakt te zijn, een aanbod om te kamperen bij een fabriek. Tevens een maaltijd en mijn fiets afgespoten.
De volgende morgen (27 maart) van de medewerker van de benzinepomp het advies om een andere route te volgen. Later blijkt dat er een leuke klim in het verschiet ligt. Echt rampa de klim naar Ilgaz dagi. Boven bij de TCK - wegwerkers - een bakkie koffie.
Na weer wat kilometers verder kan ik weer richting de 80 tot 100 km per dag. Dit na het bereiken van het Anatolische plateau. Lekker wildkamperen en genieten van een sterrenhemel.
In het dorpje Karacay uitgenodigd voor thee. Dan blijkt later dat een heel ontbijt wordt voorgezet. Na de kinderen wat te laten zien van Nederland is het tijd om verder te gaan.
Op 2 april is het tijd om naar Cappadocië te gaan waar ik via Warm Showers gehost wordt door Alkim en Caner. Leuk deze mensen te treffen.
Vandaag in Goreme - het hart van Cappadocië - om daar de rotsformaties en rotswoningen te aanschouwen. Een mooie afsluiter van de eerste duizend kilometer.
Op 18 maart richting de Zwarte Zee gefietst. Door enige onduidelijkheid toch mooi het F1 circuit te hebben gezien. Uiteindelijk een aantal maal langs de Zwarte Zee mijn tent opgezet.
In Eregli het binnenland in gefietst. En dat betekend klimmen. Na een herder gesproken te hebben, bood hij aan te slapen tussen twee stallen. Enige twijfel en gelukkig ruimte om de tent op te zetten. Goed plan, want 's nachts noodweer en in de ochtend ligt er sneeuw op de toppen.
Na enig klimwerk gaat het harder sneeuwen. Gelukkig kom ik door een dorp waar enige activiteit is. Opwarmen met thee. Nadien de sneeuwschuiver volgen om boven te geraken. In Devrek aangekomen opdrogen in een hotel en wat lezen.
Na wat etappes verder in de plaats Arac kennis gemaakt met de Turkse modder. Deze is hardnekkig, 2 meter duwen en trekken en de fiets slaat vast. Met mijn handen de modder verwijderen en weer een herhaling. Na weer op de weg geraakt te zijn, een aanbod om te kamperen bij een fabriek. Tevens een maaltijd en mijn fiets afgespoten.
De volgende morgen (27 maart) van de medewerker van de benzinepomp het advies om een andere route te volgen. Later blijkt dat er een leuke klim in het verschiet ligt. Echt rampa de klim naar Ilgaz dagi. Boven bij de TCK - wegwerkers - een bakkie koffie.
Na weer wat kilometers verder kan ik weer richting de 80 tot 100 km per dag. Dit na het bereiken van het Anatolische plateau. Lekker wildkamperen en genieten van een sterrenhemel.
In het dorpje Karacay uitgenodigd voor thee. Dan blijkt later dat een heel ontbijt wordt voorgezet. Na de kinderen wat te laten zien van Nederland is het tijd om verder te gaan.
Op 2 april is het tijd om naar Cappadocië te gaan waar ik via Warm Showers gehost wordt door Alkim en Caner. Leuk deze mensen te treffen.
Vandaag in Goreme - het hart van Cappadocië - om daar de rotsformaties en rotswoningen te aanschouwen. Een mooie afsluiter van de eerste duizend kilometer.
woensdag 18 juli 2012
Foto's 10
 |
| Het doel is binnen bereik - al fiets ik Istanboel 's avonds niet binnen. |
 |
| Sariyer - de Bosphorus bereikt - nu relaxed naar het centrum van Istanboel |
 |
| Hippodroom - plein met alle grote bezienswaardigheden |
 |
| Volgende keer met motor |
 |
| Met de veerboot naar Azie - mooi moment om kustlijn van Istanboel te aanschouwen |
 |
| Handig om te weten - adres consulaat Iran |
maandag 16 juli 2012
Route en cijfers
Na 5.031 kilometer en 4 lekke banden (waarvan 1 klapband) ben ik in Istanboel (Istanbul) beland. De route vanaf Edirne kon niet beter, want de D020 is een zeer aangename route. Een kleine 20 kilometer Noordoostenlijk is veel wegenbouw aan de gang en was het dus fietsen op de vluchtstrook. Aangenaam, want verkeer was minimaal. (veelal volgen fietsers de D100 en dat is een racebaan richting Istanboel) Na een laatste nacht in de tent, was het tijd om Istanboel binnen te fietsen. De verwachting was dat dit een hell of a job zou zijn. Achteraf reuze meegevallen. Uiteindelijk in de wijk Sultanahment een verblijf geregeld en afgelopen dagen de stad verkend met Markus een fietser uit Duitsland. (getroffen bij de Tourist Information en herkenbaar aan de Orlieb stuurtas)
 |
| De route welke ik gevolgd heb: In Vaals de grens over, vervolgens door de Eifel naar Bonn en de Rijn afzakken, nadien de Donau tot Passau en vandaar de IJzeren Gordijn route (rood) tot Edirne. In Erdirne naar Istanboel. |
maandag 9 juli 2012
Foto's 9
 |
| Welkom in Turkije - foto's van de grensovergang Griekenland - Turkije zijn verboden. (militaire activiteit) Meteen aanspraak waar ik vandaan kom. |
 |
| Edirne inzich - evenals de hoogste minaret |
 |
| Intocht winnaar (651ste) olieworstelen |
 |
| Voorbereidingen voor gebed |
 |
| Echt een overgang van cultuur |
Eindsprint Istanboel
Een fietsreis is naast een reis door verschilende landen - genieten van de natuur, mensen en cultuur - ook een innerlijke reis. Je gaat nadenken over de zaken die belangrijk zijn. Familie is daar een van. Ik heb dan ook besloten om tot Istanboel te fietsen.
Morgen zal ik vertrekken vanuit Erdine - een prachtige stad waar toerisme nauwelijks voorkomt - en de D020 vervolgen en vervolgens afbuigen naar Sariyer aan de Borporus om vandaar Istanboel vanuit Noordelijke richting binnen te fietsen.
Morgen zal ik vertrekken vanuit Erdine - een prachtige stad waar toerisme nauwelijks voorkomt - en de D020 vervolgen en vervolgens afbuigen naar Sariyer aan de Borporus om vandaar Istanboel vanuit Noordelijke richting binnen te fietsen.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
